rasy koni; koń czystej krwi angielskiej

Koń pełnej krwi angielskiej

Koń pełnej krwi angielskiej, potocznie zwany folblutem lub anglikiem, należy do koni gorącokrwistych. Rasa oznaczana jest symbolem xx. Pochodzi z Wielkiej Brytanii. Rasę toą wyhodowano sztucznie do celów sportowych. Za twórców koni pełnej krwi angielskiej uważane są trzy ogiery: Darley Arabian (koń czystej krwi arabskiej z Arabii), Godolphin Barb (koń czystej krwi arabskiej z Tunezji) i Byerley Turk (nieznanego pochodzenia).

Osiągają wysokość od 150 do 190 cm. Jeśli chodzi o umaszczenia to występują we wszystkich podstawowych rodzajach. Anglik jest koniem eleganckim, z długimi kończynami, smukłą szyją, mocnym grzbietem, ukośnymi łopatkami oraz nisko osadzonym ogonem. Ma najwyższą wartość hodowlaną. Wykorzystywane są w wyścigach z przeszkodami jak również w skokach przez przeszkody. Konie te znakomicie sprawdzają się również w gonitwach. Są to konie inteligentne, wytrzymałe i bardzo wrażliwe. Angliki wymagają właściwej troski i dobrej opieki. Nadają się dla doświadczonych jeźdźców.

rasy koni; koń małopolski

Koń małopolski

Koń półkrwi angloarabskiej który był hodowany w południowej i południowo-wschodniej Polsce. Rasa ta oznaczana jest symbolem m. XO.

Konie w linii żeńskiej wywodzą się od koników polskich. Początki rasy wywodzą się z dzisiejszej Lubelszczyzny. Szczególny wkład ma tutaj stadnina w Janowie Podlaskim. Możemy wyróżnić cztery odmiany konia małopolskiego: kielecka, lubelska, sądecka oraz dąbrowsko-tarnowska.

Charakteryzuje je lekkość chodu, posłuszeństwo i temperament. Koń małopolski osiąga w kłębie 150 – 155 cm. Ma małą głowę, oraz duże oczy, długą szyję, zad lekko ścięty. Ogon i grzywa długie, nie powinny być podcinane. Najczęściej spotyka się umaszczenie gniade. Konie te mają łagodny charakter, są chętne do pracy, posłuszne i inteligentne. Od wojskowych przodków odziedziczyły odwagę. Są łatwe w hodowli, nie wymagają jakiegoś specjalnego żywienia, cieszą się dobrym zdrowiem. Konie małopolskie są świetnymi końmi wierzchowymi. Nadają się również do jazdy rekreacyjnej. Mogą być one być także używane jako konie pociągowe do bryczek i dorożek.

rasy koni; koń licpiański

Koń lipicański

Nazwa rasy wywodzi się od stadniny, w której została wyhodowana ( Lipica w Słowenii). Stadnina ta została założona w 1580 r. Powstała ze skrzyżowania koni hiszpańskich i neapolitańskich z rodzimymi końmi Karster. Konie te hoduje się również w austriackiej stadninie w Piber. W 1735 roku w Wiedniu została założona Hiszpańska Szkoła Jazdy. Do dziś rasa ta jest tam szkolona według ostrych zasad klasycznej szkoły jazdy.

To masywny niezbyt duży koń o silnie umięśnionej szyi. Umaszczenie najczęściej siwe rzadziej kare i gniade. Lipicany rodzą się z umaszczeniem skarogniadym lub karym, a dopiero później 6 a 10 rokiem życia ich maść staje się siwa. Niewielka część koni nie wybarwia się i pozostaje kara. Grzywa zaś jest pofalowana. Rasa ta nadaje się do zaprzęgu jak i do jazdy wierzchem. Osiągają w kłębie 148–160 cm. Są posłuszne i inteligentne. Uczą się jednak nieco dłużej niż inne rasy. Są długowieczne i często dożywają 30 lat. Przywiązują się do opiekuna. Są mu wierne i lojalne.

rasy koni;koń kladrubski

Koń kladrubski

Koń ten to najstarsza czeska rasa wyhodowana w stadninie w miejscowości Kladrub, położonej na wschód od Pragi. Stadnina ta została założona w 1572 roku przez cesarza Maksymiliana II. Jej zadaniem było zaopatrywanie dworu wiedeńskiego we wspaniałe konie zaprzęgowe. Na początku hodowano kladruby różnej maści, później ograniczono hodowlę do dwóch maści karej i siwej.

Kladrub należy do największych i najcięższych koni gorącokrwistych. Osiąga w kłębie od 165 do 180 cm. Ma duże wyraźne oczy, głowę ciężką, o garbonosym profilu, szyję nosi wysoko. Zad ma muskularny, grzbiet długi, kończyny silne i kształtne kopyta. Najładniej prezentują się kladruby siwe. Kladruby o karej maści są rzadkie, bo wyginęły w większości w czasie drugiej wojny światowej.

Rasa ta późno dojrzewa, ma dobry charakter i ognisty temperament. Konie chętnie współpracują z człowiekiem, szybko się uczą. Są wytrzymałe. Cechą charakterystyczną konia kladrubskiego jest wysoki, paradny stęp, dlatego konie te były często wykorzystywane w paradach i cesarskich zaprzęgach. Koń ten znakomicie nadaje się do jazdy wierzchem.

rasy koni;koń huculski

Koń huculski

Jest to rasa konia górskiego. Koń ten pochodzi z huculszczyzny, historycznej krainy położonej we wschodniej części Karpat. Mieszkali tam górale huculscy, którzy zajmowali sie hodowlą i pasterstwem.

Dzięki surowemu klimatowi, konie te są bardzo odporne. Hucuły są silne i wytrzymałe. Najczęściej są maści gniadej lub myszatej. Często mają pręgę grzbietową i pręgowanie na kończynach. Konie te osiągają od 132 cm do 145 cm w kłębie. Maja silne i krótkie kończyny, krótki i zwarty tułów i bardzo mocny grzbiet. Są to konie niezwykle silne. W czasach wojny nosiły ważące do 120 kg ekwipunki. Mają łagodne usposobienie i szybko się uczą. Są bardzo wszechstronne. Sprawdzają się w zaprzęgu jak i w siodle. Wykorzystywane są również w hipoterapi. Są dobrymi końmi do nauki jazdy dla dzieci, ale również osiągają dobre wyniki w skokach.

rasy koni;koń hanowerski

Koń hanowerski

W 1714r. Hanower stał się częścią Imperium Brytyjskiego, na skutek ślubu księcia regenta z królową angielską. Dzięki temu w hodowli koni dosyć wcześnie krzyżowano te konie z końmi pełnej krwi angielskiej. Ogiery hanowerskie zostały wprowadzone do innych hodowli jako element szlachetny.

Dziś koń hanowerski jest jedną z najwyżej cenionych ras koni, które startują w międzynarodowych konkursach skoków i ujeżdżeniowych. Słyną ze spokojnego temperamentu, dobrej skoczności i elastyczności. Koń hanowerski ma atletyczną budowę. Osiąga w kłębie około 168 cm. Ma wysoko osadzoną szyję i muskularną pierś. Kopyta duże i mocne, a kończyny solidne. Najczęstsze umaszczenie to kasztanowate i gniade, ale wszystkie jednolite umaszczenia są akceptowane. Jest to rasa chętna do ćwiczeń, pojętna, o doskonałym charakterze.

rasy koni; koń fryzyjski

Koń fryzyjski

Koń fryzyjski to rasa, która wywodzi się z Holandii. Jest to jedna z najstarszych ras europejskich. Początek rasy Fryza sięga czasów Rzymskich. Początkowy typ był masywniejszy i niższy i podobno brzydki. Był jednak jednym z najlepszych koni bojowych w Europie. Koń ten zwany jest też „czarną perłą” Jest to koń gorącokrwisty, użytkowany zarówno wierzchowo jak i zaprzęgowo. Fryzy używane były kiedyś jako konie ogólnoużytkowe. Jest to koń, który ma spokojny temperament. Osiąga w kłębie od 150 cm. Charakteryzuje go mocna grzywa, łopatka, oraz gęsty ogon lekko kręcony. Ma wydłużona głowę, krótkie uszy i duże oczy. Kopyta ma ładnie uformowane, twarde z ciemno ubarwionego rogu. W hodowlach dopuszczalna jest maść wyłącznie kara w dwóch odmianach, krucza i płowiejąca. Koń fryzyjski nadaje sie idealnie do powożenia, ponieważ ma mocno umięśniony zad, oraz wysoką akcję nóg przednich. Fryzy są końmi mądrymi i niezwykle pojętnymi. Są wytrzymałe i przyjazne dlatego świetnie nadają się do rajdów oraz ujeżdżania. Fryz nie jest rasą wymagającą. Obecnie Fryzy cieszą sie coraz większym zainteresowaniem. Wykorzystywane są zarówno w sporcie jak i w rekreacji. Konie fryzyjskie coraz częściej spotykane są na zawodach ujeżdżeniowych. Są doskonałe dla osób, które dopiero rozpoczynają swoja przygodę z końmi ze względu na łagodny charakter.